D‘ Varenka

Ich han mini Mueter als Referenzpunkt i dä Welt verlore.
Und das hät mich usglöscht.
Alt / Delete chan befreiend si, aber dä Akt vom Uslösche sött immer freiwillig si.
Vier Jahr isch es her, sit d Varenka so sanft gstorbä isch wiä es Blatt, wo vom Baum gheit.
Und es Ziitli lang han ich dänkt, dass alles, was mich je usgmacht hät, mit ihrä gstorbä isch.
Debii han ich gar keis symbiotischs Verhältnis zu ihrä gah! Ich hans scho als Teenager komisch gfunde, wänn mini Klassekolleginnä ihri Müeterä als besti Fründinnä bezeichnet händ.

D Varenka isch nie e jungi Mueter gsi. Im Gegenteil: Sie hät scho immer öppis altmodischs a sich gah, und für das han ich mich als Chind sogar mängmal gschämt.
Spöter dänn hät sie mich durchs Läbe begleitet – unufdringlich, niä wertend.
Öpper a sinere Siite z wüsse, wo eim immer wohlgsinnt isch- wiä chostbar das isch!
Öpper, wo immer en Applaus für dich parat hät.Öpperem wo du nüt bewiisä muesch. En Ort z ha, wo du gnüegsch – und wod chasch ane gah, wänn hinder dir alles zämmäbricht. S würklich schlimmä isch nöd kei Mueter meh zha, sondern niened meh Tochter dsi.

Langsam vergiss ich, wiäs isch Eltere z ha, wo Erwartigä a eim stelled. Ich bin ehrlich schockiert, wänn ich gspüre, dass Gliichaltrigi ihrnä Elterä au no wänd ghorchä, wänn sie längscht Erwachse sind. Ganz egal, wiä alt mer isch – im Bezug zu sinä Elterä bliibt mer es Chind, und das es Läbe lang. Kei Elterä zha macht frei – aber de Priis isch es blüetends Herz. Will ich würklich so frei si? Ganz im Gägeteil! Ich will nöd nu zunere Familie ghöre, sondern zumene ganze Clan! Ich will Zugehörikeit, ich will diä glichä Norme und diä glichä Wert. Ich will umen grosse Tisch umsitze und ab und zue es Liedli astime, wo all wie selbstverständlich chönd mitsinge. Vom glichä chönä usgah – dä glich Blick uf d Welt. Nüt isch wertvoller als das.

S‘ Brutalschte isch gsi, dass d Welt sich eifach wiiterdreiht hät. D Vögel zwitschered ihräs Liedli, und auch diä igleiti CD spielt nachem Ufprall eifach wiiter. Irgendwänn mues jedä diä gross Lektion vom Abschiednäh lernä, aber für mini Seel hett ich mir gwünscht, dass ich zerscht hett törfä ganz erwachse werdä, bevor ich mit nöd mal ganz drissgi ganz ohni Elterä i dä Welt stahn. Es git nüt, wo eim meh erwachse macht als sini eigene Eltere z verlürä. Es git au Lüt wo säged, erscht dänn werdi mer richtig erwachse.

Ja, ich muess zuegäh: ich hett mir meh Geschtänä gwünscht i däre erschtä Zyt nach ihrem Tod. D Lüüt vo ussä dänket viellicht mängmal, dass so en Verlust nachere grosse Geschtä verlangt. Debii isch es genau umgekehrt: Diä chlinä, unufdringlichä Zeichä sinds dänn plötzlich, wo zunere Wohltat werdäd. Polenta choche. En spontane Bsuech mache. E Kerze vor d Türe leggä. Niä sött mer dä Fehler mache und dä Überlebensmodus als „Genesig“ missinterpretiere. Dä Überlebensmodus isch dä Überlebensmodus, nöd meh und nöd weniger.

Und so bliib ich wiiterhin uf dä Suechi nacheme neuä Fleckä Erdä, wo mich beheimated. Was für es Privileg, wänn mer am genau gliichä Ort stärbe törf, wo mer gebore isch! Früehner hett ich diä Lüüt als Bünzlis verachtet. Hüt sehn ich mich dena. Ich bin exiliert wordä – und mit dä alte Stei amene neue Ort es neus Schloss ufzbaue, isch gar nöd so eifach.

Interessant isch, was bliibt: Diä liebschtä Gricht us dä Chindheit, wo d Varenka immer choched hät? Nei. Zumindescht i mim Fall isch es d Sprach, d Mundart. All die unverwechselbare Sätz, wo nur sie so hät chönä säge. Was bliibt, isch das, wo sie usgmacht hät.

Chönnt mer au öppis positivs drus ziäh, dass ich han müesä erfahrä, wiä fragil s Läbe isch? Min Verstand seit, dass ich Dankbarkeit sött empfinde. Dankbarkeit für mini Varenka. Doch es fallt mir au wiiterhin schwer. Au dass ich diä Stärki ufbracht han, macht mich nöd stolz. Hüt schtahn ich viellicht konsequenter für das ii, was mir guet tuet. Viellicht lärnt mer i sonere schweri Zyt, was eim würklich nährt. Oder es chunnt eim total abhande. Oder vielleicht au beides mitenand. D Widerentdeckig vo däm, wo eim usmacht, isch es sehr unerwartets Glück.

17.07. 2016

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s